غنيمت شمرد و خواست در كنار اين مأموريت و در همان مسير كوششى هم براى باز كردن راه بازرگانى خارجى بشود . پس ، از گروه تجارى اوكورا Okura خواست كه هيأتى از بازرگانان روانه كند . ماساهارو يوشيدا از وزارت خارجه و رئيس اين هيأت ، و همراه او فوروكاوا از اركان حزب ژاپن و پنج بازرگان ، و با افسران و جاشويان كشتى بر روى هم 34 سرنشين با كشتى هيه از ژاپن روانهء خليج فارس و ايران شدند . هيه ، ناو 3284 تنى نيروى دريايى ژاپن ، به تازگى ، در سال 1878 ، ساخته شده و يكى از سه كشتى جنگى تازه بود كه حكومت نوپاى ميجى ساخت آن را به انگليس سفارش داده بود . فرماندهء ناو هيه در اين مأموريت يوكو ايتو Yuko Ito ( سال‌هاى زندگيش 1843 تا 1914 ) بود ، كه بعد دريادار و فرمانده ناوگان اوّل ژاپن شد . همراهان سفر رياست هيأت سفارت ژاپن به ايران را ماساهارو يوشيدا رئيس ادارهء وزارت خارجهء ژاپن ( سال‌هاى زندگيش 1852 تا 1921 م . ) داشت ، و او نيز پس از بازآمدن از سفر ايران و عثمانى يادداشت‌هاى خود را مدوّن ساخت كه در ماه 4 سال 1894 زير عنوان « ايران - نو - تابى » Iran - no - tabi ( سفر ايران ) از سوى بنگاه نشر هاكوبونكان Hakubunkan در توكيو منتشر شد . وى گزارشى نيز از سفر خود پيشتر به وزارت خارجهء ژاپن داده بود . يوشيدا ، چنان كه خود نوشته ، در تنظيم مطالب سفرنامه‌اش از كتاب فوروكاوا بهره برده است . دربارهء سفر و تجربهء يوشيدا ، زندگى او و سفرنامه‌نويسىاش در مقدمهء ترجمهء فارسى « سفرنامهء يوشيدا ماساهارو » ( ترجمهء هاشم رجب‌زاده ، نشر آستان قدس رضوى ، 1373 ) شرح لازم ياد شده است . ماگوايچيرو يوكوياما Magoichiro Yokoyama در ميان پنج همراه يوشيدا و فوروكاوا برجسته‌ترين بازرگانان بود . برابر اسناد وزارت خارجهء ژاپن ، چهار بازرگان ديگر ايتاروگوتو Itaro GOTO ، تاكيچى فوجيتا Takichi Fujita ، چوجيرو ميكاوا Chujiro Mikawa ، و ماساجيرو تسوچيدا Masajiro Tsuchida ( نام تسوچيدا در نامهء وزير ماليه به وزير خارجهء ژاپن آمده ، و يوشيدا در سفرنامه‌اش به جاى او از ايواتارو آسائوكا Iwataro Asaoka نام برده است ) . دربارهء يوكوياما گفتنى است كه اين نام خانوادهء مادرى او بود كه بنا به رسم ژاپن در شش سالگىاش ( به احتمال به علت جدا شدن والدين از هم و واگذاشتن فرزند به مادر ) اين نام را يافت . او اهل روستاى كاواماتو از ايالت كوزوكه Kozuke ( ايالتى كه امروزه گونما خوانده